Let's introduce ourselves

This summer a group of 15 young people from Holland will go to Jinja, Uganda. We are going to our friends Paul and Willem. They have a foundation called Kisoboka (http://www.kisoboka.nl/). Kisoboka means: it is possible. We are going to Uganda to see wat Paul and Willem are doing there. We will experience their daily life in Africa. We will help with all kinds of projects that they're doing. One of the things we are going to do is to set up computerlessons. With a mobile computerschool we will teach the kids from Jinja how to work with the computer.
In Holland we had several meetings to prepare ourselves for this impressive journey. We learned about development work, about the computer and about Uganda.
In this blog we'll keep you updated about the trip. You can read what we did and how we experienced it all. But first: let's introduces ourselves!

The first group will go from the 2nd of july until the 2nd of august.

My name is Joep Vedder and I’m 18 years old.
I was born and raised in Boxmeer (Netherlands) and still living there with my parents and the cat.
I have one sister she is 21 years old and she’s living in the city of Nijmegen and she comes in the weekends home.
This year I’m finishing at school and next year I’m going to study Physics.
My hobbies are playing computer games, playing football and filming and editing. I listen to all sorts of music especially rock music.
The reasons why I wanted to go to Uganda are to experience a different culture and learn things of it.
Also I always wanted to go to Africa and this was a great opportunity.
I’m looking forward coming to Uganda and meet you all.
Joep Vedder

I am Babet and I’m 17 years old. I live with my parents and two brothers in a village named Nieuw-Bergen (the Netherlands). I follow the study of nursing for the second year. When I finish my study, I want to work in a foreign country as a nurse. For example I like to work in a country in war with shortage of medical care. My hobby’s are drawing, painting and reading. I also like to socialize with my friends. So now you know something about me.
I am looking forwards to go to Uganda.

Hello I am Jeroen I am 17 years old I live in Boxmeer this please lie in North - Brabant
I follow a technique training in Boxmeer I must year still 1 to school and then am I with the basis technique ready. I gladly still by want as an executants for construction
I have to a lot of sense to your belong to, to look at how your there live and how culture there is.
I hope that I can learn of your something for example how your your own maisonnettes make, how transport your something.
But I hope of course also that your of my something can learn how we live here in the Netherlands.

The second group will stay from july, 25 until august, 23.

Hello my name is Tij
I’m 13 years old
I live in Boxmeer in Holland
I have 1 brother and 1 sister
My brother is named Rik and my sister’s name is Tineke
My hobby is tennis
I go to school in Nijmegen (a big city in the Netherlands)
I’m coming with my aunt because my father is ill
I like to come over to Uganda to learn things from you
This is me see you soon
Tij Verhees

I’m Tineke. I’m 21 and want to become a teacher in social studies. I hope to be graduated next year. I live in Tilburg, with 4 other students in what we call a studentshouse. I like to hang out with my friends, cook, go to the movies and read a good book. Together with my two brothers Tij and Rik, my aunt Marjon, a friend Wout and my boyfriend Sietse, I’ll come to Uganda. I’m looking forward to this adventure. In the Netherlands we tend to think within the boarders of our own country. By going to Uganda and experience the daily life I hope to make my world bigger. Hope to have a great time, together with you!
Tineke Verhees

Hello!
I would like to introduce myself to you. My name is Sietse and I’m 22 years old. I live in Tilburg. That’s a city in the south of the Netherlands. I live in one house with 11 other students. I also want to become a teacher in social studies, like Tineke. This year I am trying to graduate.
My biggest passion is football (soccer). I am a big fan of the football team NAC Breda. It is a (small) club that plays in the middle of the first league in the Netherlands. Besides football I am a member off the boy scouts. I am a leader of young boys from the age off 7 to 11 years. Every Saturday we’re going to the woods and play games.
I’m very curious about you and Uganda. I would like to learn how you live and what Uganda is like, so that I can tell this to my future students.
Sietse Huijben

Hello, my name is Rik and I am 20 years old.
I don’t live with my parents anymore, I study in a different city where I also live. I live in house with 5 other students which is a lot of fun.
I want to be a teacher at a primary school.
I love to hang out with my friends and to do some cool things together.
I also love to cook. I enjoy food very much and I think it’s great to make it myself.
I hope I can do a lot of fun stuff with you in Jinja. I want to know more about your culture and what your daily life looks like.
Rik Verhees

Hello I'm Wout and I'm 20 years old, I'll become 21 on the 21st of August. I live with my parents and 2 little brothers in Malden; a very little town in the Netherlands. My brothers are 17 years old and 10 years old. I like sports very much; mountain biking, snowboarding and running. I like to spend a lot of time with my friends to do nice thing. I like to go to concerts and festivals and I like to watch movies. Playing guitar is also one of the thing I like tot do. Next year I want to go college and I want to study psychology. Now I work in a restaurant and I like that very much.
I like to go to Uganda to discover more of the world and other cultures. I think its very exiting because I think it is a whole different world than where I'm living in right know.
Wout van Gendt

Nice to meet you……………………………………………………
My name is Marjon Verhees.
This summer I will meet you in Uganda. Together with the second group (Tineke, Rik, Tij, Sietse and Wout) I will spend over three weeks in Jinja. I am very eager to get there and see what is going on. I like to tell you about our lives in The Netherlands and of course I want to learn about your way of living.
I am 47 years old. I have two wonderful sons of 19 and 18 years old. I live in Boxmeer and I work as a mathematics teacher on a high school. I like my job very much. In my free time I like to play the saxophone and the bassoon in several music groups. At home I like to be lazy and read a book or watch television. I also like to do crafts, like knitting, crochet and sewing, but I had little time to do that for the last few years.
For a few years I lived abroad, in the USA and China. I never traveled to Africa so that will be a new experience. I am looking forward to that.

The third group will be in Jinja from the 10th of august until the 3rd of September. Hi, I'm Frank.
I'm 14 years old and I live in Boxmeer, a small town in The Netherlands nearby the German border.
My school is the Elzendaal College, which is also in Boxmeer. My hobbies are playing Baseball and playing computer games. I also play keyboard. I spend my day with going to school. What do you regular do on a normal day? I hope to hear from you soon.

Dear friends in Uganda,
I’m Karin van de Weijer and I am 20 years old. My birthday is the 12th of August. This means that I am celebrating my birthday when I am visiting you all. I am living in Boxmeer. This is a little town in the Netherlands. I am living with my mother (her name is Ellis) and my little brother(his name is Roel). We also have a little dog. Her name is PIP. It’s my dog and one of my best friends. With my boyfriend Peter I am looking for a nice place to live. We didn’t find anything yet but we keep looking. My father and his new wife are living about 18 miles away. I am visiting them every 2 weeks. At this moment I am studding to be a teacher. I just did my first year. I like this very much. I love to work with little children. At Saturday I work as a mail delivery person. I like this very much. Its outside and I have much social contact with people. Beside my school and work I love to read. I don’t specifically like a sort of books. I like Romans, history and travel books. I also love to travel. I went al over Europe. I like to meet new people, history’s, languages, cultures en stories. This is the first time I am travelling outside of Europe. I find it a little bit scary but I can’t wait to go on this adventure. I hope I can make a lot of new friends and go home with beautiful stories.
Together with the group how is visiting you all I have been busy organise sum activities. I hope we can do a lot of fun things together. I hope I can learn from you, you country and your culture. And perhaps you can learn something from me.

Dear friends I am gone see you in August.
Love,
Karin

Hello! My name is Lieke. I am 21 years old. I was born in Boxmeer and my parents and my younger brother Joep still live there. I am now living in Nijmegen, a city 30 kilometres from Boxmeer, in a house for students. In Nijmegen I am studying for psychiatric nurse. In a few months I will have finished my study and then I want to go working in the mental health care. In Nijmegen I like doing things together with my friends: we cook and eat together, go to the sport centre and like watching movies. In the weekend I go to my parents in Boxmeer. In the evenings I like to meet my friends there and we go together to the pub. My hobbies are listening to music, reading books and of course I like doing all kinds of things with my friends: talking, shopping and partying. I am looking forward to go to Uganda this summer. I would like to see other parts of the world and learn about your culture. I always wanted to see something of Africa and in this way I get the opportunity to meet Africa. I like to see the life in Uganda and learn about your way of living. I would like to talk with you about our lives and exchange our knowledge.I am looking forward to this experience!
Greetings,
Lieke

Hello,
It is so exciting to write you all, because the day I will see you all looks much closer now! First let me tell you something about myself:
My name is Minke and I am 19 years old. Two weeks ago I did my last exam, so with a little bit of luck I have my diploma of VWO next Thursday (I know it does not mean really much to you, but you can compare it with High School).
Next year I am going to study in Amsterdam. I will be living on my own than, so it is a big step in my life! Now I am living with my parents in Boxmeer. I have a brother and sister, but they are older than I am, so they do not live at home any more.
In my spare time I like to play the trumpet, to play hockey, to do sports in general, chat with my friends, to go out dancing, to be with my boyfriend (he will be going to Uganda as well) and to dream about going to Uganda, of course.
In Uganda I want to learn a lot of you. Music is my passion, so I hope we are going to make a lot of music in Uganda! It will be nice to be in a total different environment, with a different culture!
See you the 11nth of August!

Hi There,
The name is Joep Kusters. I’m 26 years old and I’m living in Nijmegen a Town of 156.000 people in the South East of the Netherlands. I work as a school teacher is Geographic and I’m a part time student at the Radboud University of Nijmegen.
Besides work and school I like to play the trumpet. I play in two orchestras. But my biggest hobby is playing handball. I play for the first team of Nijmegen and I would really like to play sports like handball or football in Uganda.
I like traveling a lot! I’ve been to Africa before in Ghana. This project was organized by Paul and Willem.
I‘m really looking forward to come to Uganda.
With kind regards
Joep Kusters

Hello,
Here am I…….My name is Mieke en I’m coming to visit your lovely country with the third en last group in August.
I’m the companion of Karin, Lieke, Minke, Frank en Joep.
I’m looking forward to meet you and to see your nice country. Meanwhile I’ve learned a lot about the geographic, politics and the lake en falls together with the young ones, but not enough about your all day living. That you can only do by visiting. So, I’m very eager to see en to meet you there. And also to see old friends Willem and Paul en there dogs. I’m interested in how there doing and off course what they’re doing. And also see there way off living.
In daily live I’m a teacher and I’m having at to moment a practice for children en young one from the age 4 till 23. Children are coming to me with all kind of psychical problems en they speak or play about there problem. I’m also working with the parents of the young children. I see those kids about 13 times for an hour in the week and that’s enough to see them smile again en have a nice life.
I’m also married and have a son of 14 years. Besides that I’m having several hobbies.
I like to work with children, reading, working in my (vegetable) garden, visiting other countries and cultures, cooking, listing music, doing social activities with family and friends, walking and sports. Never a dull moment!
So, I hope this is enough about me. The best way to meet you is to come in August!
I’ll see you then. Nice to meet you!!

Zondag, 6 september 2009

Ook de laatste groep is gezond en veilig aangekomen in Nederland.
Erg vermoeid na de nachtvlucht staan we rond negen uur al weer voor de huisdeur. Alles is voorspoedig en volgens het boekje en klokje verlopen.
Al weer aan het voor bereiden op de dingen van morgen, (Never a dull moment!) staan we nog met hoofd en voeten in Oeganda en zijn aan het bijkomen van een bijzondere reis.
Bijzonder door de fantastische en ook schrijnende dingen die we gezien hebben.
Bijzonder door de leuke uitstapjes van de verschillende falls , de boottochten op het Victoriameer en de Nijl en de safari.
Bijzonder door de activiteiten die we hebben kunnen doen voor de straatjongeren van ADSN, de Alba good cooking ladys, de verstoppende kids van Kimaso en de Mugaggaboys, die vast gegrepen zijn door het computervirus.
Bijzonder ook door de vriendelijke en hoffelijke wijze we werden begroet door al die groepen en de inwoners van Oeganda.
Bijzonder door de warme verzorging van Jacob met zijn lieve en bescheiden lach. We hadden hem graag mee genomen naar huis! Wishing you all the best,Jacob. Greetings to Frieda. This is a goodbye, not a farewell!
Bijzonder door de gastvrijheid van Willem en Paul, die hun huis en hart openstelden om ons te laten delen in hun passie en werk. We hebben ons thuis gevoeld in het Kisoboko huis.
Bijzonder ook door het werk verzet door het bestuur , Myriam Beltman , Peter Goes, en Jan van Neerven.
Bijzonder door de groepsleden en hun begeleiders. Samen hebben we er een fantastische reis van gemaakt, die voor iedereen een waardevolle en leerzame ervaring in hun leven is.
Dank aan iedereen die het mogelijk heeft gemaakt om deze reis te maken en daaraan op welke wijze dan ook heeft bijgedragen.
Wij willen deze ervaringen graag delen en zijn nu druk doende om presentaties samen te stellen, zoals ook de voorwaarde van Xplore is.
Op de Kisoboka bijeenkomst van 2 oktober in ´t Vertrek te Boxmeer zult U hier meer van horen en wij nodigen u dan ook graag uit om samen met Willem en Paul een proost uit te brengen op deze succesvolle reis naar Oeganda.

Mieke.

Woensdag 2 september 2009

Vandaag lekker uitgeslapen en daarna op z’n Afrikaans gaan ontbijten aan de Nijl. Na een heerlijk ontbijt op ons gemak naar main street gelopen voor het inslaan van wat souvenirs. Na het bestellen van een Rolex met de boda-boda terug naar huis gereden. Nog even voor ’t laatst geëvalueerd en ons daarna gaan voorbereiden op de terugreis.

We hebben met z’n allen hier een hele fijne tijd gehad en komt mede dankzij door de enorme gastvrijheid van Willem & Paul, waar we ze ook hartelijk voor bedanken. Verder hebben we met veel plezier iedere dag op de weblog geschreven om de achterban en andere geïnteresseerden geïnformeerd te houden over onze belevenissen. Verder bedanken we; ADSN, Kimasa, Soweto, de Mugagga Boys en de meiden van Benitabene en nog veel meer mensen voor de tijd die ze voor ons vrij hebben gemaakt. We hebben een ontzettend leuke tijd gehad.

Karin, Lieke, Mieke, Ton en Frank.

Dinsdag 1 september

Darling give me your picture. De rode draad tijdens onze act voor de fare well party. We hebben vanavond afscheid genomen van alle groepen die we de afgelopen weken hebben leren kennen. Voor onze act hebben we een aantal foto’s verzameld en een andere tekst gemaakt op de melodie van: Schatje, mag ik je foto?. We hebben op het terrein van Alba en haar meiden heerlijk gegeten en gedanst. Met acts van de meiden van Alba en de Kisoboka clan was de avond compleet. Omdat dit het allerlaatste feestje was van de Xplore reis hadden ook Paul en Willem nog wat dingen voorbereid. Elke groep van de Xplore reis hebben met een aantal camera’s foto’s gemaakt bij de activiteiten. Deze camera’s hebben Paul en Willem vandaag uitgereikt aan de verschillende groepen: ADSN, The Mugagga boys home, Matia Malumba school, Alba en de meiden en aan Kimasa. Het werd door Willem als kleine cadeautjes omschreven. Maar aan de vreugde te zien was dit een heel groot cadeau!! Met een aantal Xplore T-shirt en wat tassen was het helemaal compleet. Vanochtend hebben we ook de laatste computer les gegeven. Samen met Robbert (de teacher) hebben we de meiden van Alba wegwijs gemaakt met het plaatsen van foto’s en verhalen typen. We hebben Robbert de laatste tips gegeven en hopen dat hij de lessen goed overneemt. Maar wij zijn er van overtuigd dat het wel goed gaat komen. Zeker nu hij ook nog 3 weken op cursus gaat in Kampala. Morgen hebben we vrij en gaan we lekker uit ontbijten. Daarna hebben we even de tijd om de stad in te gaan en daarna is de aller laatste evaluatie. En dan, dan kunnen we ons gaan focussen op inpakken en terug vliegen. Maar daar denken we nu nog maar even niet over na!

Karin

P.s. Op verzoek: Jacob op de foto!!

Maandag 31 augustus

Vandaag zijn we na het ontbijt met Paul meegegaan naar de ADSN om daar mee te doen met de Hollandse spellenochtend. Vorige week hebben we alle Hollandse spellen uitgelegd aan de jongens en nu gaan ze iedere maandag een spellenochtend houden. Op deze manier leren de straatjongeren op een andere (leuke) manier met elkaar omgaan en kunnen de medewerkers (onder andere Paul) zien hoe de jongens omgaan met strijd, verlies en frustratie. Het is weer erg leuk om te zien hoe de jongens omgaan met de spellen. We beginnen met een potje Uno. Dit pakken ze snel op en vinden ze erg leuk om te spelen. Daarna ga ik samen met Karin en wat jongens op verzoek van één van hen memorie spelen. Vorige week duurde het spel erg lang en haakten er een aantal tussentijds af, doordat het te veel kaartjes waren en ze het niet konden onthouden. We besloten daarom om dit keer met minder kaartjes te spelen. Dit ging erg goed. De jongens hadden er lol in en het lukte ze steeds beter om het allemaal te onthouden. Na een tijdje wilde één van de jongens Ganzenbord doen. Aangezien ik ook niet meer precies wist hoe dat ook alweer ging, heb ik wat spelregels veranderd en lukte het uiteindelijk aardig goed. Ook besefte ik mij ineens dat ik op mijn stageplek het niet voor elkaar krijg om een spelletje te doen met de jongens en al helemaal geen ganzenbord. Hier waren de jongens erg enthousiast, totdat ze in de gevangenis kwamen en ik uiteindelijk won. Toen wilde ze snel weer iets anders doen. Twister dit keer.. Na heel wat stuntelen van Karin en ik met als resultaat dat wij verloren, zijn we maar bij de sjoelbak gaan kijken. Dit is nog steeds één van de populairste spellen hier in Jinja. Ook Jenga doet het goed! Na heel wat spellen en strijdkrachtige gezichten te hebben gezien, zijn Karin en ik in Jinja gaan shoppen. Frank is met de Boda Boda naar huis gegaan. Wij hebben eerst een heerlijke rollex gegeten. Dat is een chappati met een soort boerenomelet erin gerold. Erg lekker! Daarna hebben we heel wat geld erdoor heen gejaagd, zijn we waarschijnlijk flink afgezet met een paar eurocenten en wilden we eigenlijk alle winkeltjes leegkopen. Uiteindelijk kwamen we op de Boda Boda met flink wat tassen terug. Frank zat al klaar om de voorbereiding te doen voor de Fare well party van morgen. Het is erg leuk geworden en we hopen dat we niet al te hard uitgelachen worden, maar met onze zuivere stemmetjes moet dat helemaal goed komen…

Vanmiddag heeft Frank de laatste computerles bij de Mugaga Boys gegeven en zijn Karin en ik met de rest van de jongens gaan tekenen. We hebben de jongens de opdracht gegeven dat zij iets moesten tekenen over zichzelf en het leven hier. Deze tekeningen neemt Karin mee naar Nederland en laat zij zien aan haar stageklas. Die klas kan dan iets terugschrijven of tekenen aan de Mugaga Boys, wat Paul en Willem dan kunnen afgeven aan de jongens hier. Een erg leuk plan en de tekeningen waren erg leuk geworden!

Na een lekkere douche en een heerlijke maaltijd zitten we nu na te praten op de veranda. De dagen gaan hier erg snel, eigenlijk te snel… Morgen zijn alweer de laatste activiteiten en de fare well party. Ik ben erg benieuwd hoe ons optreden zal uitpakken… Morgen horen jullie hier meer over… Pak de melodie van ‘Schatje, mag ik je foto?’ maar vast bij de hand!!!

Lieke

Zondag 30 augustus

De ochtend startte met een forse regenbui met donder en bliksem.

Vanochtend waren we van plan om deel te nemen aan een dag over de Rechten van het Kind in de buurt van Soweto. Er was een heel programma samengesteld, waarvoor wij uitgenodigd waren. Het begon om 9.00 uur met het verwelkomen van de geïnviteerde gasten en om 9.30 met het verwelkomen van de eervolle gasten.

Daarna een mis van twee uur en het programma met veel speeches liep door tot ten minste 14.00 uur.

Door de regen veranderde het programma volledig en logisch; het zou pas starten als het gestopt was met regenen. Dan pas zouden ook de mensen arriveren.

Dit gaf ons wat ruimte om wat uit te rusten. En daar waren we wel gelukkig mee; de laatste dagen waren druk en intensief geweest met erg vroeg opstaan.

Vandaag vertrokken we dan ook pas tegen elven naar de plek waar de festiviteiten zouden plaats vinden. Daar was men nog bezig met de voorbereidingen. Het zou pas officieel starten als iedereen er was!

Ieder bisdom van Oeganda was vertegenwoordigd en hadden hun plek gevonden onder partytenten op het grasveld. Ook veel kinderen waren aanwezig. De regen van vanochtend had de paden veranderd in modderstromen.

Tegen eenen besloten we om terug te gaan. Willem was juist thuis gekomen van Entebbe (wegbrengen Minke en Joep) en zat zonder huissleutel op de veranda. Een bijzondere goede reden om het feest eerder te verlaten! Het zag er naar uit dat het geheel wel tot 17.00 uur kon duren.

De middag hebben we allemaal op onze eigen manier doorgebracht.

’s Avonds heerlijk gegeten bij een restaurant bij de Bugangali Falls aan de Nijl met een fantastisch uitzicht over deze falls van uit een hoek, die we nog niet gezien hadden.

Op de weg terug was het al donker. Tegen half acht is het werkelijk pikdonker en dan zijn bulten, obstakels, gleuven en gaten in de weg moeilijker te zien en te omzeilen. Er lopen en fietsen ook veel mensen langs de weg en zij zijn helemaal niet verlicht. Ook straatlantaarns zijn maar op bepaalde plekken op grote doorgaande wegen. Geen pretje om zo ’s avonds te rijden.

Je kunt ook precies zijn waar elektriciteit is en waar op olielampjes verlicht wordt. Bij elektrisch licht zie je mensen samen zijn; kaarten, kletsen, wat drinken.

Tegen negenen zijn we terug en het lijkt veel later in de avond, omdat het zo vroeg donker is. Een prima tijdstip om op tijd het bed in te gaan om slaap bij te tanken. Morgen staan er weer allerlei activiteiten op het programma.

Mieke.

27, 28 en 29 Augustus - Murchison Falls

27 augustus

Vandaag beginnen we aan onze driedaagse trip naar de Murchison Falls. We vertrekken samen met John (de chauffeur), Jacob, Robert en Bacali richting Masindi. Na onderweg 2 lekke banden te hebben gehad, komen we aan in ons luxe hotel in Masindi. Bij aankomst horen we dat we een dag later verwacht werden. Dit is gelukkig geen probleem, alleen moeten er die nacht wel 2 afrikanen buiten slapen. Voordat we gingen eten, namen we allemaal even de tijd om onze organen te laten zakken, nadat deze door elkaar geschud waren tijdens de heenreis. We eten wat en gaan daarna slapen in onze privé kamers. Na een heerlijke warme douche vallen we in slaap.

28 augustus

Een lichtknopje zoeken in het donker is vervelend. Als het lichtknopje het dan niet doet, is het nog vervelender. Na een aantal kreten zoals; “Doet het licht het bij jou wel?”, “Godverdomme, waar is mijn tandenborstel?!!” en “AUWWW mijn teen!!”, krijgen we door dat de stroom uitgevallen is. Nadat iedereen zich opgefrist heeft en aangekleed is, springt het licht ineens weer aan! Met vermoeide gezichten lopen we de ontbijtzaal binnen om te ontbijten en het 6 uur nieuws te kijken. In het donker rijden we weg en na 1 km is het alweer licht. We rijden het nationaal park binnen en zien meteen al bavianen. We rijden langs de lodge op richting de Murchison Falls. Onderweg gaan Karin en Frank in gevecht (noem het oorlog) met de chi chi vliegen en winnen! Bij de watervallen is het uitzicht schitterend! Met een heleboel foto’s rijden we terug naar de lodge. Halverwege raakte de motor van Willem bijna oververhit en moesten we met man en macht onszelf verdedigen tegen de chi chi vliegen, die nu dood in de auto liggen. Na een kort meditatie-moment aldus John konden we verder. In het chique resort krijgen we per tweetal een eenvoudige banda (hutje) toegewezen. Vanuit hier rijden we richting Nijl, waar we eerst gaan lunchen bij Red Chilli restcamp. Daarna stappen we de boot in, die een half uur later vertrekt, omdat de startkabel is geknapt. Tijdens het wachten blijken er nog twee plaatsen over te zijn en kunnen John en Willem toch mee. Althans dat dachten we. Toen we aan de overkant waren, moesten er nog drie mensen bij en moesten John en Willem er weer uit. De boottocht is schitterend. Na het zien van nijlpaarden, krokodillen, zwijnen, vogels, herten en een dood nijlpaard eindigt de trip aan de onderkant van de watervallen. Ook vanaf hier is het prachtig. Terug in de lodge eten we en laten we ons veilig door een bewaker begeleiden naar onze Banda. Er zijn namelijk leeuwen en buffels gesignaleerd op het terrein.

29 augustus

Vandaag begint de safari echt.. We staan om 5 uur op om als eerste de pont over te kunnen. Door het Afrikaanse ritme is dit niet gelukt, want hoezo te laat?! Je bent er nu toch!! (Afrikaans gezegde) Eenmaal de pont over zien we al snel de wilde dieren. We steken onze hoofden door het dakraam en houden onze camera’s in de aanslag. We zien olifanten, giraffen, buffels, herten, apen, zwijnen, antilopen, vogels en zelfs een mannetjes leeuw. Naast dat we genieten van de dieren, genieten we ook van het uitzicht. We willen hier voor altijd blijven, maar we moeten verder. Joep en Minke moeten op tijd het vliegtuig halen en wij moeten eigenlijk voor het donker in Jinja zijn. Het eerste lukt, Minke en Joep zijn terug naar Nederland. Het tweede lukt niet. Doodmoe en ontzettend vies (van stof, zweet en uitlaatgassen) komen we aan. Paul en de hondjes staan ons al op te wachten. Na een heerlijke douche en tijdens een heerlijke maaltijd praten we bij en gaan we op tijd onder de wol.

Frank, Karin en Lieke