Woensdag 22 juli.

‘s Ochtends gaan Thieu en ik met Paul mee naar het ADSN om van daaruit met een aantal straatjongens te gaan vissen. Jeroen en Joep verzorgen een computer les en Gijs en Babet gaan een kijkje nemen binnen een mental hospital.

We gaan vissen vanaf de oever aan het victoria meer, op de manier zoals de straatjongens het gewend zijn. Dat houdt in dat we gaan vissen met een visdraad met wat lood en een haakje. De draad zit om een plastic flesje en dat flesje houdt je tussen je voeten zodat je niet alles weg gooit. Een worm aan het haakje en we kunnen gaan vissen. Maar eerst nog een mooi plekje zoeken waar we kunnen vissen. Eerst aan wat militairen gevraagd om vanaf hun oever te vissen, maar dit was geen optie omdat ze met een oefening bezig waren. Toen een stuk verderop gevraagd aan bewakers of we vanaf hun terrein mochten vissen, maar dit was tegen de regels... Tenzij we 50.000 Ugandese shilling zouden betalen, dus gingen we weer verder. Uiteindelijk zijn we naar de oude spoorbrug gereden, waar we terecht kwamen op een zeer mooi en rustig plekje. Waar een van de jongens voor 11 jaar geleefd had, totdat hij op een nacht wakker gemaakt werd met een machine geweer tegen zijn hoofd en de mededeling dat ze hem om zouden leggen.

Het vissen was een leuke ervaring, maar de vangst viel tegen. 2 Erg kleine visjes.

Bij terug komst bij het ADSN kwamen Gijs en Babet aan, die gingen met een dokter en Paul op huis bezoek bij een gezin waarvan 3 kinderen aan een uiterst zeldzame (onbekende) en lugubere ziekte leiden. 1 Van de kinderen is hier inmiddels al aan overleden. Bij deze ziekte worden de kinderen langzaam aan van binnen uit ‘opgevreten’ en op foto’s van de inmiddels overleden jongen, zijn ook gapende wonden in zijn schedel en aangezicht te zien.

S’middags gaan we naar Balitabene, waar Thieu en Babet computer les gaan geven aan een aantal meiden en Joep en ik gaan buiten in de tuin met een aantal meiden een ‘engelse les’ houden in de vorm van een conversatie. Nadat we beidde een aantal foto’s van het thuisfront hebben laten zien volgt er een leuk gesprek, waarbij we op de meest uiteenlopende onderwerpen uitkomen. Het is leuk om te merken dat ze steeds meer durven te zeggen en ook lastige onderwerpen niet uit de weg gaan.

Guido