Vandaag zijn we naar de SipiFalls geweest. Het was 3 uur rijden voor dat we er waren. Er gingen 5 vrouwlijke studenten van Alba (Alba is een Italaliaanse vrouw die een kookschool heeft) mee. Onderweg hebben we nog een pause gehad om wat te drinken, en moesten toen nog ongeveer een uur anderhalf uur rijden. Eenmaal aangekomen hebben we eerst allemaal een keuze gemaakt wat we wilden eten als we terug kwamen van de waterval. Toen begonnen we de tocht samen met een gids. Je moest goede schoenen aanhebben want het was een eind lopen. (de gids was op zijn slippertjes) Het begon met een trap naar beneden dat viel allemaal nog wel mee. Toen nog wat smalle paadjes waar je goed moest uitkijken dat je niet uitgleed en eraf viel. Het was een hele tocht naar de waterval toe. Door smalle paadjes en stijl naar beneden. (Ik vreesde al voor de terug weg, toen ik de heenweg zag hoe stijl we naar beneden gingen) Onderweg kwamen we hutjes tegen waar mensen woonde, en een oude vrouw die met gemak naar boven toe liep. Ook kwamen we veel kinderen tegen (het waren net aapjes hoe die overal op klommen en rende). Die hielpen ons door de smalle paadjes heen. Eenmaal bij de waterval aangekomen wat het prachtig om te zien. Het was erg warm onderweg, maar bij de waterval was het fris. (Dat was ook wel even lekker na zo’n wandeling in het warme weer. We hadden de waterval al van een afstand gezien, maar van dichtbij was het echt prachtig en groot. Mja toen moesten we nog terug. In het begin van de terug weg viel het nog wel mee. Maar hoe langer we liepen en hoe stijler het weer omhoog ging. Pff het was verschikkelijk! En dan te zien dat sommigen het zo gemakkelijk konden. En ik zweete en kreeg bijna geen lucht. (Toen besefte ik me weer hoe slechte conditie dat ik heb) En dan op het einde die trappen weer op. Ik had het echt gehad en was blij dat we er weer waren. Toen kregen we lekker wat te eten. (Ik had weer een lekker gebakken eitje). En zo had ieder wat die graag wilden eten. Daarna zijn we weer naar huis gegaan. (Weer 3 uur in de auto) Eindelijk thuis waren we allemaal erg moe. (Vandaar dat dit stukje er ook pas later opstaat)
Maar het was een geslaagde dag.
Babet de Wit.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten